با شخصیت‌های «هدهد» و جهانی که در آن زندگی می‌کنند آشنا شوید.
حدود ۸۰۰ ساله
پرنده‌ای که در ترنجِ وسط قالیچه‌ی بی‌بی بافته شده و زنده می‌شود. بامزه و داناست، عاشق معماست و کمی هم به تاجش می‌نازد؛ هر وقت هیجان‌زده می‌شود، تاجش باز می‌شود. جدِ جدِ جدش همان هدهدِ حضرت سلیمان بوده است.
رنگ و ظاهر: نارنجیِ دارچینی، با بال‌های سیاه و سفید
۸ ساله
کنجکاو و پرانرژی است، صدای خوبی دارد و نقاشی می‌کند. مدام می‌پرسد «چرا؟» و کلمه‌های سخت را بامزه اشتباه می‌گوید. هم‌سن‌وسال شنونده‌های ۷ تا ۹ ساله است.
رنگ و ظاهر: قرمز اناری، روسری کوچک فیروزه‌ای با نقش کاشی
۱۲ ساله
برادر آواست؛ اهل علم و بازی، کمی شکاک و دنبال «فکت». اسمش را از ابن‌سینا گرفته‌اند. ساعت هوشمندش در گذشته آنتن نمی‌دهد. هم‌سن‌وسال شنونده‌های ۱۰ تا ۱۴ ساله است.
رنگ و ظاهر: لاجوردی، با عینک و هودی
۷۵ ساله
مادربزرگ بچه‌ها و صاحب قالیچه است؛ مهربان و حاضرجواب، با سینه‌ای پر از شعر.
رنگ و ظاهر: چارقد، پیراهن گل‌دار، جلیقه‌ی بافتنی و عینک بنددار
موجودی خاکستری و پشمالو که از گرد و غبار و چیزهای فراموش‌شده درست شده است. با سوزنی کج گره‌های قالیچه را باز می‌کند. ترسناک نیست؛ غرغرو و بامزه است، خمیازه می‌کشد و عطسه می‌کند. هر وقت کسی چیزی را از حفظ بخواند یا به کس دیگری یاد بدهد، کوچک می‌شود و صدایش زیر می‌شود.
رنگ و ظاهر: خاکستری غبارآلود
خانه‌ای قدیمی با حیاط و حوض و درخت انار، در یکی از محله‌های قدیمی شهر (عمداً اسم شهر را نمی‌گوییم تا همه‌ی بچه‌های ایران خودشان را در آن ببینند). اینترنت ندارد و همین اولین شوخی قصه است. صداهایی که همیشه در این خانه می‌شنوید: قل‌قل سماور، تیک‌تاک ساعت دیواری قدیمی، جیرجیر درِ صندوقخانه و گنجشک‌های درخت انار.
قالیچه‌ای قدیمی است که تاشده در صندوقخانه‌ی بی‌بی مانده و در ترنجِ وسطش یک هدهد بافته شده است. افسانه‌ی خانوادگی می‌گوید هر گره‌اش یک قصه از بزرگان ایران را نگه داشته. سیزده گره طلایی در حاشیه‌ی قالیچه هست که دارند شل می‌شوند و رنگشان می‌پرد. اگر یکی از این گره‌ها کاملاً باز شود، قصه‌اش از یاد همه‌ی بچه‌های ایران می‌رود.
